top of page

Μεγανήσι – ένα μικρό νησί στο Ιόνιο Πέλαγος

6 Σεπ
διαβάστηκε 8 λεπτά

Έγινε ενημέρωση: 11 Σεπ

Ο κόλπος του Βαθέος στο Μεγανήσι με γαλάζια νερά, καταπράσινες πλαγιές και βουνά στο βάθος.


Ένα μικρό νησί που γρήγορα γίνεται οικείο


Το Μεγανήσι βρίσκεται σε μικρή απόσταση από τη Λευκάδα και η διαδρομή με το φέρι είναι σύντομη. Κι όμως, μοιάζει πολύ πιο μακριά από τη φασαρία του μεγαλύτερου γειτονικού νησιού. Ήδη κατά τη διάρκεια της διαδρομής ο ρυθμός αλλάζει. Η ακτογραμμή πλησιάζει σιγά σιγά, εμφανίζονται μικροί όρμοι και κάποια στιγμή το φέρι δένει στα Σπήλια.


Το νησί είναι μικρό, οι αποστάσεις σύντομες και πολλά πράγματα γρήγορα αρχίζουν να σου φαίνονται οικεία. Αν μείνεις μερικές μέρες, συναντάς ξανά και ξανά τα ίδια πρόσωπα, κινείσαι στους ίδιους στενούς δρόμους και συνήθως δεν αργείς να βρεις τα δικά σου αγαπημένα μέρη.


Σε αυτό κρύβεται μεγάλο μέρος της γοητείας του Μεγανησίου. Δεν χρειάζεται γεμάτο πρόγραμμα ούτε μια μεγάλη λίστα με αξιοθέατα. Ένα μηχανάκι συχνά αρκεί για να κινηθείς ανάμεσα στα χωριά, τις παραλίες και την ακτή, να σταματήσεις όπου σου αρέσει και απλώς να αφήσεις τη μέρα να κυλήσει πιο αργά.


Το Βαθύ βρίσκεται βαθιά μέσα σε έναν προστατευμένο όρμο, με μικρά μαγαζιά ακριβώς δίπλα στο νερό. Από το Σπαρτοχώρι ανοίγεται η θέα προς τη θάλασσα και τα μικρά νησιά απέναντι, ενώ πίσω από τα σημεία θέας στενά δρομάκια διασχίζουν το χωριό. Το Κατωμέρι, στον παλιό του πυρήνα, είναι πιο πυκνά και στενά χτισμένο, σε ορισμένα σημεία σχεδόν δαιδαλώδες, και ακριβώς γι’ αυτό έχει τον δικό του ξεχωριστό χαρακτήρα.


Το Μεγανήσι δεν είναι ένα νησί που εντυπωσιάζει αμέσως με μεγάλα αξιοθέατα. Πολλά αποκαλύπτονται σταδιακά – μέσα από τις μικρές αποστάσεις, τις μικρές παραλίες, τα χωριά και εκείνη την αίσθηση ότι, έπειτα από λίγες μόνο μέρες, γνωρίζεις ήδη το νησί πολύ καλά.



Σύντομες πληροφορίες: Μεγανήσι


Περιοχή: Ιόνια Νησιά, ακριβώς ανατολικά της Λευκάδας

Ιδανικό για: Ήρεμες ημέρες διακοπών, μικρές παραλίες, βόλτες με μηχανάκι, περιπάτους στα χωριά, κολύμπι, ιστιοπλοΐα και εκδρομές με σκάφος

Καλό να γνωρίζεις: Το Μεγανήσι έχει έκταση μόλις περίπου 22,4 τετραγωνικά χιλιόμετρα, όμως η έντονα διαμελισμένη ακτογραμμή του ξεπερνά τα 30 χιλιόμετρα. Οι τρεις κύριοι οικισμοί είναι το Βαθύ, το Σπαρτοχώρι και το Κατωμέρι.

Καλύτερη εποχή: Οι αρχές του καλοκαιριού και ο Σεπτέμβριος είναι ιδιαίτερα ευχάριστες περίοδοι αν θέλεις να γνωρίσεις το νησί σε πιο ήρεμους ρυθμούς. Τον Ιούλιο και τον Αύγουστο υπάρχει αισθητά περισσότερη κίνηση.

Unfiltered συμβουλή: Μην προσπαθήσεις να προλάβεις όσο το δυνατόν περισσότερα μέσα σε μία μέρα. Καλύτερα νοίκιασε ένα μηχανάκι, γύρισε το νησί με χαλαρό ρυθμό και σταμάτα όπου σου αρέσει εκείνη τη στιγμή.

Τοποθεσία: Λιμάνι στα Σπήλια, Μεγανήσι – στο Google Maps



Τρία χωριά με εντελώς διαφορετικό χαρακτήρα


Το Μεγανήσι έχει λίγους μεγαλύτερους οικισμούς, όμως το Βαθύ, το Σπαρτοχώρι και το Κατωμέρι διαφέρουν αισθητά μεταξύ τους.


Το Βαθύ βρίσκεται βαθιά μέσα σε έναν μακρόστενο, προστατευμένο όρμο. Μικρά μαγαζιά βρίσκονται ακριβώς δίπλα στο νερό, τα σκάφη είναι δεμένα μπροστά τους και ιδιαίτερα το βράδυ ο οικισμός αποκτά μια ήρεμη, σχεδόν ρομαντική ατμόσφαιρα. Παράλληλα, το Βαθύ συνδέεται σήμερα έντονα με την ιστιοπλοΐα. Δίπλα στα μικρότερα ψαροκάικα δένουν ιστιοπλοϊκά και γιοτ που προσεγγίζουν το Μεγανήσι ταξιδεύοντας στο εσωτερικό Ιόνιο.


Το Σπαρτοχώρι βρίσκεται αρκετά ψηλότερα. Από διάφορα σημεία του χωριού ανοίγεται η θέα πάνω από τη θάλασσα, προς τα Σπήλια χαμηλότερα και ακόμη πιο πέρα προς τα μικρά νησιά ανάμεσα στο Μεγανήσι και τη Λευκάδα. Πίσω από αυτά τα σημεία θέας ξεκινούν στενά δρομάκια με σπίτια χτισμένα κοντά το ένα στο άλλο, σκαλοπάτια και μικρά περάσματα. Το λιμάνι στα Σπήλια βρίσκεται ακριβώς κάτω από το χωριό.


Το Κατωμέρι έχει και πάλι διαφορετικό χαρακτήρα. Είναι το διοικητικό κέντρο του νησιού και στον παλιό του πυρήνα είναι σε ορισμένα σημεία εξαιρετικά πυκνοδομημένο. Οι δρόμοι ελίσσονται ανάμεσα στα σπίτια και κάποια περάσματα μοιάζουν σχεδόν δαιδαλώδη. Έτσι, ο οικισμός αποκτά έναν δικό του χαρακτήρα, πολύ λιγότερο επηρεασμένο από το λιμάνι.




Με μηχανάκι στο Μεγανήσι


Το μηχανάκι ταιριάζει πολύ σε αυτό το νησί. Οι αποστάσεις είναι μικρές και ανάμεσα στα χωριά ξεκινούν συνεχώς μικροί δρόμοι που οδηγούν σε παραλίες και διαφορετικά σημεία της ακτής. Έτσι μπορείς να ανακαλύψεις το Μεγανήσι με χαλαρό ρυθμό, χωρίς να χρειάζεται να μπαίνεις στο αυτοκίνητο για κάθε μικρή διαδρομή.


Ακόμη και με τα πόδια, ορισμένοι προορισμοί βρίσκονται πιο κοντά απ’ όσο θα περίμενε κανείς αρχικά. Από το Κατωμέρι, για παράδειγμα, μέχρι το Λιμονάρι είναι περίπου 1,6 χιλιόμετρα, ενώ από το Σπαρτοχώρι μέχρι τη Ρόκα περίπου 1,4 χιλιόμετρα.


Κατά την πρώτη μας διαμονή, σε πολλούς δρόμους υπήρχε απροσδόκητα λίγη κίνηση. Πλέον, ιδιαίτερα κατά την υψηλή περίοδο, το νησί μοιάζει αισθητά πιο πολυσύχναστο. Αν όμως μείνεις μερικές μέρες, μπορείς ακόμη να ζήσεις τις πιο ήσυχες ώρες το πρωί και το βράδυ, όταν πολλοί ημερήσιοι επισκέπτες δεν έχουν ακόμη φτάσει ή έχουν ήδη φύγει.




Αμμόγλωσσα – μια βοτσαλωτή παραλία με ιδιαίτερο σχήμα


Ανάμεσα στις παραλίες, η Αμμόγλωσσα έγινε γρήγορα ένα από τα μέρη στα οποία μας άρεσε ιδιαίτερα να επιστρέφουμε.


Το ίδιο το σχήμα της παραλίας είναι ασυνήθιστο. Η ανοιχτόχρωμη βοτσαλωτή ακτή προχωρά απαλά μέσα στη θάλασσα και σχηματίζει μια πλατιά, χαμηλή γλώσσα γης. Από εκεί προέρχεται και το όνομα: Αμμόγλωσσα σημαίνει κυριολεκτικά «γλώσσα άμμου».


Όποιος όμως περιμένει, λόγω του ονόματος, μια κλασική αμμώδη παραλία, μάλλον θα εκπλαγεί. Αντί για άμμο, εδώ υπάρχουν ανοιχτόχρωμα βότσαλα και πολύ καθαρά νερά. Από την παραλία βλέπεις τις κατάφυτες πλαγιές και τα μικρά νησιά στο θαλάσσιο πέρασμα ανάμεσα στο Μεγανήσι και τη Λευκάδα.


Σήμερα υπάρχουν στην παραλία και ξαπλώστρες, ομπρέλες και ένα μικρό παραλιακό μπαρ. Παρ’ όλα αυτά, η Αμμόγλωσσα δεν δίνει την αίσθηση μιας μεγάλης οργανωμένης τουριστικής παραλίας. Η τοποθεσία, τα ήρεμα νερά και το ιδιαίτερο σχήμα της ακτής είναι αυτά που κάνουν αυτό το μέρος ξεχωριστό.




Παραλίες που δεν μοιάζουν όλες μεταξύ τους


Η γοητεία του Μεγανησίου δεν βασίζεται σε μία μόνο διάσημη παραλία, αλλά στην έντονα διαμελισμένη ακτογραμμή του.


Το Φανάρι ανήκει πλέον στις πιο οργανωμένες παραλίες. Ο Άγιος Ιωάννης έχει πιο ήρεμο χαρακτήρα, το Λιμονάρι βρίσκεται κάτω από το Κατωμέρι και στο Πασουμάκι μπορείς να φτάσεις ακόμη και με τα πόδια από το Βαθύ. Άλλα μικρά σημεία της ακτής είναι ουσιαστικά προσβάσιμα μόνο με σκάφος.


Αυτό ταιριάζει στο νησί. Κάποιες μέρες ξεκινάς έχοντας συγκεκριμένο προορισμό και άλλες απλώς στρίβεις κάπου και βλέπεις πού καταλήγει ο δρόμος.


Οι μεγάλες αμμώδεις παραλίες δεν αποτελούν τη χαρακτηριστική εικόνα του Μεγανησίου. Βότσαλα, μικροί όρμοι, βράχια και καθαρά νερά χαρακτηρίζουν μεγάλο μέρος της ακτογραμμής.



Η σπηλιά του Παπανικολή και μια επίμονη ιστορία


Ένα από τα γνωστότερα αξιοθέατα του Μεγανησίου βρίσκεται στη νοτιοδυτική ακτή. Η μεγάλη θαλάσσια σπηλιά έχει μήκος περίπου 120 μέτρα, διαθέτει πολύ μεγάλο άνοιγμα και μάλιστα μια μικρή παραλία στο εσωτερικό της. Η πρόσβαση γίνεται από τη θάλασσα.


Σήμερα είναι γνωστή κυρίως ως σπηλιά του Παπανικολή. Σχεδόν παντού θα ακούσεις την ιστορία ότι το ελληνικό υποβρύχιο «Παπανικολής» τη χρησιμοποίησε κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο ως κρυψώνα ή βάση.


Η ιστορία, όμως, δεν είναι τόσο ξεκάθαρη. Ο ιστορικός Παναγιώτης Κονιδάρης από το Μεγανήσι επισημαίνει ότι δεν υπάρχουν σαφείς αποδείξεις πως το υποβρύχιο βρέθηκε πράγματι σε αυτή τη συγκεκριμένη σπηλιά. Είναι πιθανό μια παλαιότερη ονομασία της σπηλιάς να συνδέθηκε αργότερα με το όνομα «Παπανικολής».


Και κάπως έτσι η ιστορία γίνεται τελικά πιο ενδιαφέρουσα από τη συνηθισμένη εκδοχή των ταξιδιωτικών οδηγών. Η σπηλιά υπάρχει, το διάσημο υποβρύχιο επίσης – μόνο η σύνδεση ανάμεσά τους κινείται κάπου μεταξύ τοπικής παράδοσης και ιστορικής αβεβαιότητας.




Ίχνη που φτάνουν πολύ πιο πίσω από τον Όμηρο


Όποιος ασχοληθεί με την ιστορία του Μεγανησίου, σύντομα θα συναντήσει τον Όμηρο. Στην Οδύσσεια εμφανίζονται οι Τάφιοι ως ναυτικός λαός. Η τοπική ιστορική παράδοση συνδέει την αρχαία Τάφο με το σημερινό Μεγανήσι. Η σύνδεση αυτή αποτελεί σταθερό μέρος της ιστορίας του νησιού, δεν θα πρέπει όμως να συγχέεται με έναν ομηρικό τόπο που έχει αποδειχθεί αρχαιολογικά.


Ακόμη πιο ενδιαφέροντα είναι τα προϊστορικά ίχνη που έχουν πράγματι τεκμηριωθεί σε αυτή τη νησιωτική περιοχή. Στο Μεγανήσι και στα γύρω μικρά νησιά έχουν ερευνηθεί πολυάριθμες θέσεις.


Ιδιαίτερα εντυπωσιακό είναι το Σπήλαιο του Πάνθηρα στη μικρή νησίδα Κύθρος, απέναντι από το νότιο Μεγανήσι. Εκεί, λίθινα εργαλεία και οστά ζώων δείχνουν ότι ομάδες Νεάντερταλ χρησιμοποιούσαν την περιοχή από περίπου 200.000 έως 45.000 χρόνια πριν από σήμερα.


Τότε η στάθμη της θάλασσας ήταν αισθητά χαμηλότερη και το τοπίο έμοιαζε εντελώς διαφορετικό. Τα μικρά νησιά ανάμεσα στα οποία σήμερα ταξιδεύουν ιστιοπλοϊκά δεν ήταν πάντα τόσο χωρισμένα μεταξύ τους όσο είναι σήμερα.



Πώς δημιουργήθηκαν τα σημερινά χωριά


Οι σημερινοί οικισμοί του Μεγανησίου είναι πολύ νεότεροι από αυτά τα πρώιμα ίχνη.


Μετά την ενετική κατάκτηση της Λευκάδας στα τέλη του 17ου αιώνα, το καθεστώς ιδιοκτησίας της γης στο Μεγανήσι αναδιοργανώθηκε. Στις αρχές του 18ου αιώνα εγκαταστάθηκαν στο νησί νέοι κάτοικοι, μεταξύ άλλων, από την Ακαρνανία, την Ιθάκη, την Κεφαλονιά και τη Λευκάδα. Από διάσπαρτες καλύβες δημιουργήθηκαν σταδιακά δύο μικροί οικισμοί: το «Κάτω Μέρι» και το «Απάνω Μέρι». Από αυτούς προέκυψαν το σημερινό Κατωμέρι και το Σπαρτοχώρι.


Έτσι εξηγείται και το όνομα Κατωμέρι: προήλθε από το «Κάτω Μέρι», δηλαδή το κάτω μέρος.


Για μεγάλο χρονικό διάστημα, η ζωή στο νησί βασιζόταν στη γεωργία, την αλιεία και τη θάλασσα. Οι ελιές, τα σιτηρά, το κρασί και η κτηνοτροφία ήταν σημαντικά, όπως και η ναυτιλία και η αλιεία. Πάνω από το Κατωμέρι υπήρχαν αρκετοί ανεμόμυλοι. Ένας από αυτούς, ο Παλιόμυλος, ανήκε για ένα διάστημα στην οικογένεια του ποιητή Αριστοτέλη Βαλαωρίτη.


Πολλές από αυτές τις παλιές δομές δεν αποτελούν πλέον μέρος της καθημερινής οικονομικής ζωής, βοηθούν όμως να καταλάβουμε πώς διαμορφώθηκε το τοπίο του Μεγανησίου μέσα στον χρόνο.



Ένα νησί με ιστορίες πέρα από τον τουρισμό


Σήμερα είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς το Μεγανήσι χωρίς ιστιοπλοϊκά, εξοχικές κατοικίες, ταβέρνες και παραλίες. Παρ’ όλα αυτά, αξίζει να δει κανείς και πέρα από αυτή τη σύγχρονη πλευρά του νησιού.


Το νησί συνδέεται με την Ελληνική Επανάσταση του 1821, μεταξύ άλλων, μέσα από τον Δήμο Τσέλιο. Ο αγωνιστής, που γεννήθηκε στο Σπαρτοχώρι το 1785, ονομαζόταν στην πραγματικότητα Δήμος Φερεντίνος και αργότερα έγινε γνωστός ως Δημοτσέλιος. Πήρε μέρος σε πολλές μάχες της Επανάστασης και συγκαταλεγόταν στις γνωστές στρατιωτικές προσωπικότητες της εποχής του. Σήμερα, μια προτομή στο Σπαρτοχώρι θυμίζει τη μορφή του.


Και πολιτιστικά, το νησί κρύβει περισσότερα απ’ όσα ίσως θα περίμενε κανείς από το μέγεθός του. Στο Κατωμέρι και το Σπαρτοχώρι αναπτύχθηκε μια μακρά παράδοση ερασιτεχνικού θεάτρου. Κατά περιόδους, το εισιτήριο δεν πληρωνόταν με χρήματα, αλλά με ψωμί, λάδι, τυρί ή ό,τι μπορούσαν να προσφέρουν οι άνθρωποι.


Τέτοιες ιστορίες ταιριάζουν στο Μεγανήσι. Πολλά είναι μικρά, τοπικά και εύκολα περνούν απαρατήρητα – και ακριβώς γι’ αυτό γίνονται ενδιαφέροντα.




Όταν ένα μικρό νησί γίνεται πιο γνωστό


Το Μεγανήσι είναι σήμερα πιο γνωστό απ’ ό,τι πριν από μερικά χρόνια. Αυτό γίνεται ιδιαίτερα αισθητό το καλοκαίρι. Περισσότερα σκάφη φτάνουν στα λιμάνια και στους δρόμους υπάρχει περισσότερη κίνηση.


Το νησί δεν έγινε ξαφνικά θορυβώδες ούτε έχασε τον ήρεμο χαρακτήρα του. Όμως εκείνη η πολύ ήσυχη ατμόσφαιρα που πριν από μερικά χρόνια μπορούσε κανείς να θεωρεί σχεδόν δεδομένη ακόμη και στην υψηλή περίοδο, δεν υπάρχει πλέον παντού με τον ίδιο τρόπο.


Έτσι, οι πιο ήσυχοι μήνες αποκτούν τη δική τους ξεχωριστή γοητεία. Ο χαρακτήρας του Μεγανησίου βρίσκεται λιγότερο σε μεμονωμένα αξιοθέατα και περισσότερο στις μικρές αποστάσεις, στα τρία διαφορετικά χωριά, στις θέες προς το Ιόνιο και τα γύρω μικρά νησιά και στην αίσθηση ότι ένας τόπος σου γίνεται γνώριμος μέσα σε πολύ λίγο χρόνο.


Γι’ αυτό, όταν έπειτα από κάποιο διάστημα ξαναπαίρνεις το φέρι από το Νυδρί προς το νησί, η εμπειρία έχει κάτι το ιδιαίτερο. Το Μεγανήσι εμφανίζεται σιγά σιγά ξανά μπροστά σου, τα Σπήλια πλησιάζουν και ξαφνικά πολλά μοιάζουν γνώριμα.


Τότε η διαδρομή δεν μοιάζει πια απλώς με ένα ταξίδι σε ένα μικρό νησί, αλλά λίγο με επιστροφή.




Πρακτικές συμβουλές για την επίσκεψή σου


Πρόσβαση: Το φέρι Meganisi II συνδέει το Νυδρί της Λευκάδας με τα Σπήλια, κάτω από το Σπαρτοχώρι. Η διαδρομή διαρκεί περίπου 20 έως 25 λεπτά. Μπορούν να μεταφερθούν αυτοκίνητα και μοτοσικλέτες. Ο αριθμός των δρομολογίων αλλάζει ανάλογα με την εποχή, γι’ αυτό πριν από το ταξίδι καλό είναι να ελέγχεις πάντα το ισχύον πρόγραμμα δρομολογίων.

Μετακινήσεις στο νησί: Ένα μικρό ενοικιαζόμενο αυτοκίνητο είναι πρακτικό, αλλά το Μεγανήσι εξερευνάται ιδιαίτερα ευχάριστα με μηχανάκι. Οι αποστάσεις ανάμεσα στα χωριά και σε πολλές παραλίες είναι μικρές.

Με τα πόδια: Ορισμένες διαδρομές ανάμεσα σε χωριά, παραλίες και την ακτή μπορούν να γίνουν άνετα με τα πόδια. Το καλοκαίρι, λόγω της ζέστης και της έλλειψης σκιάς σε ορισμένα σημεία, καλό είναι να έχεις μαζί σου αρκετό νερό.

Παραλίες: Πολλές παραλίες αποτελούνται από βότσαλα ή από συνδυασμό βότσαλων και πετρών. Οι συνθήκες, ωστόσο, διαφέρουν από παραλία σε παραλία.

Σκάφος: Για τη σπηλιά του Παπανικολή και ορισμένα πιο απομονωμένα τμήματα της ακτής χρειάζεσαι σκάφος ή οργανωμένη εκδρομή με πλοιάριο.

Υψηλή περίοδος: Τον Ιούλιο και τον Αύγουστο υπάρχει αισθητά περισσότερη κίνηση. Αν αναζητάς κυρίως ησυχία, συνήθως είναι καλύτερο να επισκεφθείς το νησί εκτός της κύριας περιόδου διακοπών.

Διάρκεια παραμονής: Το Μεγανήσι είναι κατάλληλο και για ημερήσια εκδρομή. Την ιδιαίτερη ατμόσφαιρα του νησιού, όμως, την αντιλαμβάνεσαι καλύτερα αν μείνεις τουλάχιστον μερικές νύχτες.



Ανακάλυψε περισσότερα γύρω από τη Λευκάδα και την ακτή του Ιονίου


Αν μετά το Μεγανήσι θέλεις να ανακαλύψεις ακόμη περισσότερα από τη Λευκάδα και τη γύρω ακτή του Ιονίου, αξίζει να διαβάσεις και αυτά τα άρθρα:


Περισσότερες φωτογραφίες, βίντεο και μικρές εικόνες από την Ελλάδα θα βρεις στο Instagram και στο Facebook.

 
 
 

Σχόλια


bottom of page