Πρέβεζα
Η Πρέβεζα βρίσκεται στη δυτική Ελλάδα, στην είσοδο του Αμβρακικού Κόλπου και στις ακτές του Ιονίου. Για εμάς όμως δεν είναι απλώς μια πόλη για την οποία γράφουμε – ζούμε εδώ. Έτσι, δεν τη γνωρίζουμε μόνο μέσα από μεμονωμένες επισκέψεις, αλλά μέσα από την καθημερινότητά μας, μέρα με τη μέρα. Σε αυτή τη σελίδα συγκεντρώνουμε μέρη, παρατηρήσεις και ιστορίες που συναντάμε ξανά και ξανά.
Ανάμεσα στη λαϊκή και τον καφέ
Ακριβώς δίπλα στον ενετικό πύργο του ρολογιού και τον Άγιο Χαράλαμπο βρίσκεται το Ρολόι – ένα από τα αγαπημένα μας καφέ στην Πρέβεζα. Καθόμαστε εδώ μία-δύο φορές την εβδομάδα, ιδιαίτερα τα Σάββατα μετά τη λαϊκή. Ο καφές στο Ρολόι έχει σχεδόν γίνει μέρος του Σαββάτου μας – μέσα στην παλιά πόλη, ανάμεσα σε γνώριμα πρόσωπα και στην καθημερινή κίνηση της Πρέβεζας.
Πάντα υπάρχει κι άλλο πέρασμα
Όσο πιο βαθιά μπαίνει κανείς στην παλιά πόλη, τόσο πιο συχνά εμφανίζονται μικρά περάσματα, στενά δρομάκια και απρόσμενες συντομεύσεις. Μερικές φορές αρκεί ένα διακριτικό πέρασμα ανάμεσα σε δύο σπίτια – και ξαφνικά η Πρέβεζα δείχνει μια πλευρά της που πριν δεν είχες δει.
Στο λιμάνι της Πρέβεζας
Στο λιμάνι της Πρέβεζας βρίσκονται πολύ διαφορετικά σκάφη το ένα δίπλα στο άλλο. Δίπλα σε παλιότερα, πιο λιτά ιστιοπλοϊκά βλέπει κανείς σύγχρονα γιοτ, σαφώς νεότερα και πιο εντυπωσιακά. Αυτή η αντίθεση τραβά συχνά το βλέμμα και είναι τόσο χαρακτηριστική για το λιμάνι όσο η παραλιακή, οι ταβέρνες και η συνεχής κίνηση πάνω στο νερό.
Στον δρόμο για την Ψάθα
Σε ένα από τα μικρά στενά της παλιάς πόλης βρίσκεται η Ψάθα, μια παραδοσιακή ταβέρνα που λειτουργεί στην Πρέβεζα από το 1978. Είναι από τις ταβέρνες που ξεχωρίζουμε περισσότερο. Μας αρέσουν ιδιαίτερα τα κλασικά ελληνικά πιάτα και η χαλαρή ατμόσφαιρα έξω στο στενό – είναι από εκείνα τα μέρη όπου εύκολα κάθεσαι λίγο παραπάνω.
Στην ταβέρνα Ψάθα →
Μικρές στιγμές στην Πρέβεζα
Βραδινή βόλτα προς τη μαρίνα
Το βράδυ η μαρίνα αλλάζει αισθητά. Οι διαδρομές γίνονται πιο ήσυχες, τα σκάφη είναι φωτισμένα δίπλα στο νερό και η παραλιακή αρχίζει σιγά σιγά να γεμίζει κόσμο. Αυτός ο δρόμος οδηγεί κατευθείαν στο Celest.
Το Celest στη μαρίνα
Ακριβώς μέσα στη μαρίνα βρίσκεται το Celest Bar Restaurant. Από καφέ και πρωινό μέχρι βραδινό φαγητό και ποτό, μπορεί κανείς να περάσει σχεδόν οποιαδήποτε ώρα της ημέρας. Ιδιαίτερα το βράδυ, η θέση του ανάμεσα στη μαρίνα και την παραλιακή ταιριάζει πολύ με την ατμόσφαιρα της περιοχής.
Η ιστορία δίπλα μας
Το ότι η Νικόπολη βρίσκεται μόλις λίγα λεπτά από την Πρέβεζα εξακολουθεί να μας εντυπωσιάζει. Κινείσαι κανονικά στην περιοχή και ξαφνικά βρίσκεσαι μπροστά σε τείχη και ερείπια που στέκονται εκεί εδώ και αιώνες. Είναι από εκείνα τα πράγματα που, όσο κοντά κι αν τα έχεις, δύσκολα τα θεωρείς αυτονόητα.
Αρκεί μια πιο προσεκτική ματιά
Τρία κτίρια, τρεις ιστορίες
Δικαστικό Μέγαρο
Το κτίριο ανεγέρθηκε το 1884 και αρχικά στέγαζε το οθωμανικό διοικητικό κέντρο της Πρέβεζας. Μετά το 1912 χρησιμοποιήθηκε για μικρό διάστημα ως στρατιωτικό νοσοκομείο, ενώ από το 1914 στεγάζει τα δικαστήρια της πόλης.
Εθνική Τράπεζα
Το εντυπωσιακό αυτό κτίριο χρονολογείται από τις αρχές της δεκαετίας του 1930. Αξίζει να προσέξετε ιδιαίτερα την πρόσοψη: τα πολύχρωμα κεραμικά πλακίδια απεικονίζουν φύλλα, λουλούδια και μικρά πουλιά και είναι εμπνευσμένα από την κεραμική του Ιζνίκ.
Δημαρχείο
Το σημερινό Δημαρχείο ολοκληρώθηκε το 1974. Στο ίδιο σημείο βρισκόταν παλαιότερα το οθωμανικό λιμεναρχείο – και εδώ συμφωνήθηκε το 1912 η παράδοση της Πρέβεζας στο ελληνικό κράτος.
Το πρωί, μια γρήγορη στάση στον φούρνο …
… και μετά έχεις να διαλέξεις ανάμεσα σε σπανακόπιτα, τυρόπιτα, μπουγάτσα, κουλούρι, λουκανικόπιτα, πεϊνιρλί και καμιά εικοσαριά ακόμη πράγματα. Εμείς, πάντως, σχεδόν πάντα καταλήγουμε στην κοτόπιτα (αλμυρή πίτα με γέμιση κοτόπουλου) – για εμάς, η καλύτερη που έχουμε φάει μέχρι τώρα στην Πρέβεζα. Τελικά, κάποιες αποφάσεις είναι πιο εύκολες απ’ όσο φαίνονται.
Η Πρέβεζα δεν τελειώνει εδώ
Η Πρέβεζα είναι ο τόπος όπου ζούμε, γι’ αυτό και αυτή η σελίδα δεν θα είναι ποτέ πραγματικά ολοκληρωμένη. Συνεχώς ανακαλύπτουμε νέες γωνιές, φωτογραφίζουμε πράγματα που έχουμε προσπεράσει αμέτρητες φορές ή βλέπουμε ένα γνώριμο μέρος με διαφορετικό μάτι. Σιγά σιγά, όλες αυτές οι εικόνες, οι στιγμές και οι μικρές ιστορίες θα βρίσκουν τη θέση τους εδώ